Author: Marc Raes Date:27/05/2026
Wybór odpowiedniej powłoki powierzchniowej
Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, dlaczego ta sama śruba jest dostępna z trzema lub czterema różnymi opcjami powłok? Jesteś we właściwym miejscu.
Głównym powodem stosowania powłok powierzchniowych, pokryć, powłok galwanicznych, farb, pasywacji itp. na elementach złącznych jest fakt, że zwykła stal koroduje. Wystarczy wystawić niepowlekaną stalową śrubę na działanie wilgoci i tlenu, a proces korozji rozpocznie się niemal natychmiast. Poza tym wspólnym celem różne powłoki działają w zasadniczo odmienny sposób, zapewniają różne parametry eksploatacyjne i wiążą się z własnymi kompromisami dotyczącymi kosztów, wpływu na wymiary, wytrzymałości oraz kompatybilności.
Mając to na uwadze, kolejne pytanie brzmi: „Która powłoka jest najlepsza?”. Odpowiedź brzmi: to zależy od zastosowania. Nie istnieje jedna powłoka, która byłaby najlepszym rozwiązaniem dla wszystkich aplikacji.
W tym artykule omówimy trzy systemy powłok powszechnie spotykane w naszej ofercie produktowej i ocenimy, w czym każdy z nich sprawdza się najlepiej, jakie są jego ograniczenia oraz jak dopasować go do konkretnego zastosowania.
|
|
|
Cynkowanie elektrolityczne – ISO 4042 Cynkowanie elektrolityczne wykorzystuje prąd elektryczny do nanoszenia cienkiej warstwy cynku na powierzchnię elementu złącznego. Element jest zanurzany w kąpieli chemicznej zawierającej rozpuszczone sole cynku, a prąd stały powoduje osadzanie się jonów cynku na powierzchni detalu. Efektem jest gładka, błyszcząca, dobrze przylegająca powłoka o bardzo precyzyjnie kontrolowanej grubości.
|
|
Cynkowanie ogniowe - ISO 10684 Cynkowanie ogniowe jest dokładnie tym, co sugeruje jego nazwa. Elementy złączne są czyszczone, poddawane topnikowaniu, a następnie zanurzane w kąpieli stopionego cynku o temperaturze od 455°C do 480°C. Cynk wiąże się metalurgicznie z powierzchnią stali, tworząc serię warstw stopu cynkowo-żelazowego pokrytych zewnętrzną warstwą czystego cynku. Powłoka nie jest jedynie przyczepiona do powierzchni – jest z nią metalurgicznie związana. Minimalna grubość powłoki wynosi 40 µm zgodnie z normą ISO 10684.
|
|
Powłoka płatkowa cynkowa - ISO 10683 Powłoki płatkowe cynkowe nakładane są w postaci ciekłej — jako zawiesina zawierająca drobne płatki cynku (a często również aluminium) rozproszone w spoiwie. Elementy złączne są powlekane metodą zanurzeniowo-wirową (zanurzane w zawiesinie, a następnie odwirowywane w celu usunięcia nadmiaru materiału) lub natryskowo, po czym utwardzane w piecu w temperaturze od 180°C do 240°C, tworząc twardą, cienką i gęsto upakowaną warstwę płatków cynku. Najlepiej nadaje się do: zastosowań wymagających wysokiej odporności na korozję lub działanie substancji chemicznych, przy zachowaniu ścisłych tolerancji wymiarowych i bez ryzyka kruchości wodorowej (HE).
|
|