Wyzwania w łańcuchu dostaw elementów złącznych w latach 2021–2022

Pandemia COVID-19 spowodowała znaczne zakłócenia w globalnej produkcji i łańcuchach dostaw. W 2021 roku i na początku 2022 roku branża elementów złącznych zmagała się jednocześnie ze wzrostem kosztów surowców, ograniczoną zdolnością produkcyjną, niedoborami produktów, zakłóceniami w transporcie towarowym, inflacją i rosnącymi kosztami opakowań.

Jako specjalista w zakresie elementów złącznych, Fabory uważnie monitorowało te zmiany i ich potencjalny wpływ na dostępność produktów oraz klientów. Do głównych czynników wywierających presję na rynek w tym okresie należały:

• Ceny surowców i wydłużone terminy realizacji
• Niedobory produktów i ograniczona zdolność produkcyjna
• Unijne cła antydumpingowe na określone elementy złączne pochodzące z Chin
• Koszty frachtu morskiego i transportu
• Ceny energii i rosnąca inflacja
• Koszty opakowań

Presja na ceny surowców w latach 2021–2022

Ceny surowców znacznie wzrosły po rozpoczęciu pandemii COVID-19. Produkcja wielu surowców została ograniczona we wczesnych fazach pandemii, a gdy światowa gospodarka zaczęła się odbudowywać, podaż miała trudności z nadążeniem za popytem.

Ta nierównowaga przyczyniła się do wydłużenia terminów realizacji surowców i wyrobów gotowych sprowadzanych z Azji oraz wywarła dodatkową presję kosztową na producentów i dystrybutorów w wielu sektorach.

Niedobory produktów i zdolność produkcyjna

Niepewność spowodowana przez COVID-19 w 2020 roku skłoniła wiele firm do ostrożnego podejścia do zakupów i produkcji. Zamówienia na zapasy były odkładane, działania konserwacyjne opóźniane, a zdolność produkcyjna ograniczana.

Producenci elementów złącznych doświadczali podobnej presji. Gdy popyt przemysłowy zaczął się odbudowywać, wolumen zamówień rósł szybciej, niż niektórzy producenci byli w stanie przywrócić swoje moce produkcyjne. Wpłynęło to na dostępność produktów i przyczyniło się do wydłużenia terminów realizacji oraz wzrostu cen w części rynku elementów złącznych.

Europejscy dystrybutorzy elementów złącznych zaczęli również aktywniej poszukiwać alternatywnych rynków zaopatrzenia. Wzrosło zapotrzebowanie na moce produkcyjne poza Chinami, a wielu alternatywnych producentów azjatyckich miało w 2021 roku bardzo mocno wypełnione portfele zamówień.

Połączenie odbudowującego się popytu, ograniczonej zdolności produkcyjnej i zmian w strategiach zaopatrzenia wywarło dodatkową presję na dostępność produktów.

Unijne cła antydumpingowe na chińskie elementy złączne

Kolejnym istotnym wydarzeniem w tym okresie było dochodzenie antydumpingowe Komisji Europejskiej dotyczące określonych elementów złącznych z żeliwa i stali pochodzących z Chin.

Komisja wprowadziła ostateczne unijne cła antydumpingowe na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/191, które weszło w życie 18 lutego 2022 roku. Stawki ceł wynosiły od 22,1% do 86,5%, w zależności od producenta.

Środki te wpłynęły na decyzje zakupowe na europejskim rynku elementów złącznych i zwiększyły znaczenie zdywersyfikowanych oraz starannie zarządzanych łańcuchów dostaw.

Przeczytaj aktualizację Fabory dotyczącą wejścia w życie ceł antydumpingowych.

Aby poznać nowsze zmiany, zobacz najnowszą aktualizację Fabory dotyczącą ceł antydumpingowych.

Więcej informacji na temat środków z 2022 roku można znaleźć w unijnym rozporządzeniu antydumpingowym dotyczącym określonych elementów złącznych z żeliwa i stali.

Zakłócenia w frachcie morskim i transporcie

Presję na surowce i zdolność produkcyjną dodatkowo pogłębiły zakłócenia w globalnym transporcie morskim.

Pandemia COVID-19 zakłóciła międzynarodowe przepływy towarów i obieg kontenerów transportowych. Główne porty zmagały się z zatorami, podczas gdy dostępna pojemność kontenerowa stawała się coraz bardziej ograniczona.

Na transport morski wpływały również takie wydarzenia jak blokada Kanału Sueskiego w 2021 roku. Łącznie czynniki te przyczyniły się do znacznego wzrostu stawek frachtu morskiego i wydłużenia terminów transportu.

Dostawcy usług transportowych wprowadzili również bardziej rygorystyczne warunki handlowe w części rynku, w tym wymagania dotyczące płatności z góry oraz krótsze terminy płatności.

Transport drogowy w Europie znalazł się pod dodatkową presją kosztową w związku ze wzrostem cen paliw i utrzymującymi się trudnościami z dostępnością kierowców.

Energia, inflacja i koszty opakowań

Ceny energii i inflacja znacznie wzrosły w tym okresie, wywołując dodatkową presję kosztową w produkcji i łańcuchach dostaw.

Wyższe koszty energii wpłynęły na produkcję surowców i wyrobów gotowych, podczas gdy szersza inflacja zwiększyła koszty operacyjne, pracy i transportu.

Rynek opakowań również został dotknięty niedoborami surowców i ograniczoną zdolnością produkcyjną wyrobów z papieru i tektury. Przyczyniło się to do wzrostu cen opakowań i wydłużenia terminów realizacji w 2021 i 2022 roku.

Jak Fabory reagowało na zakłócenia w łańcuchu dostaw